Ity takariva ity no fotoana mety ho masina indrindra amin’ny taona ao amin’ny alimanakan’Andriamanitra, satria io no tsingerin-taon’ny nahafatesan’ny Tompo sy Mpamonjintsika,Jesosy Kristy. Tandremantsika fatratra io fanompoam-pivavahana io ho fahatsiarovana ny nahafatesan’i Kristy. Ny an-dalan-tsoratra manaraka eto no manazava ny niandohan’io fanompoam-pivavahana sy ny fomba fivavahana atao amin’io.

 

Lioka 22:7-16 ⁷Ary tonga ny andro fihinanana ny mofo tsy misy masirasira, dia ilay tsy maintsy hamonoana ny Paska. ⁸Ary Jesosy naniraka an'i Petera sy Jaona ka nanao hoe: Mandehana, ka amboary ny Paska hohanintsika. ⁹Ary hoy ireo taminy: Aiza no tianao hanamboaranay azy? ¹⁰Dia hoy izy taminy: Indro, raha miditra ao an-tanàna ianareo, dia hisy lehilahy mitondra siny feno rano hifanena aminareo; manaraha azy ao amin'ny trano izay hidirany. ¹¹Dia lazao amin'ny tompon-trano hoe: Izao no lazain'ny Mpampianatra aminao: Aiza ny efi-trano hiarahako mihinana ny Paska amin'ny mpianatro? ¹²Ary izy hanoro anareo efi-trano malalaka ambony rihana, izay efa nasiana fipetrahana; any no amboary. ¹³Dia nandeha izy ka nahita araka izay efa nolazainy taminy; dia namboatra ny Paska izy. ¹⁴Ary nony tonga ny fotoana, dia nipetraka hihinana izy mbamin'ny Apostoly.

 

Noheverin’ny olona sasantsasany fa io no ora fihinanana ny Paska, fa tsy marina izany.

 

¹⁵Ary hoy Jesosy taminy: Naniry koa raha naniry aho hiara-mihinana ity Paska ity aminareo, dieny mbola tsy mijaly aho. ¹⁶Fa lazaiko aminareo fa tsy mba hihinana izany intsony aho ambara-pahatanterak'izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra.

 

Kristy dia niteny mazava tsara hoe : « Naniry koa raha naniry aho hiara-mihinana ity Paska ity aminareo, dieny mbola tsy mijaly Aho. Fa lazaiko aminareo fa tsy mba hihinana izany intsony Aho ambara-pahatanterak'izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra ». Lioka 22:7-16 dia nadika amin’ny endrika maro samy hafa mba hampiovana ny hevitr’ity soratra ity.  Kristy dia tsy nihinana ny Paska. Izy nihinana ity Paska ity. Mazava sady voalaza marimarina izany. Tiany ny ho nihinana izany miaraka amin’ireo mpianany saingy efa fantany fa tsy maintsy ho maty izy. Nolazain’i Kristy teto fa tsy mba hihinana izany intsony izy ambara-pahatanterak'izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. Arak’izany dia efa naminany ny fahafatesany i Kristy nialohan’ny tena fotoana hihinanana ny Paska. Izy mihitsy no Ilay Zanak’ondrin’ny Paska.

 

Fantatsika fa tamin’ireo Andron’ny Mofo tsy misy Masirasira ireo. Fa tamin’io ny niandohan’ny Mofo tsy misy Masirasira rehefa natao sorona ny Paska.

 

Ao amin’ny Jaona 6, Kristy dia nanao fahagagana tamin’ny nahavokisany ireo olona dimy arivo tamin’ny mofo dimy sy hazandrano anankiroa. Ny fanoharana tsapa dia ny famonjena ireo olom-boafidy tamin’ny fanalàna azy avy ao anatin’ny harona roa ambin’ny folo. Ny fahagagana momba ny fitsangatsanganana teny ambonin’ny rano dia notanterahin’i Kristy ho toy ny mbola anisan’ny famonjena ireo olom-boafidy. Taorian’ireo fahagagana, dia nihataka tamin’i Kristy ny andian’ny mpianatra sasany, noho ny toriteny nataony nanao hoe: « Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Raha tsy mihinana ny nofon'ny Zanak'olona sy misotro ny ràny ianareo, dia tsy manana ny fiainana ao aminareo. Izay mihinana ny nofoko sy misotro ny ràko no manana ny fiainana mandrakizay; ary izaho hanangana azy amin'ny andro farany (Jaona 6:53-54) ».

 

Fotoana tena sarotra handraisana fanapahan-kevitra tamin’io. Nianjera tamin’i Kristy miampy ny roa ambin’ny folo lahy ihany ny asa lehibe, ary ny iray amin’ireo aza dia devoly. Amin’io fotoana io, dia ahitana banga lalina ny fizotran’ny asa. Fa nihataka tamin’ny Tompo ny maro. Rehefa avy teo dia namboarina indray ny asa. Fantatsika fa nanarak’izany dia nohosoran’i Kristy ireo fitopolo lahy ary nirahiny.  Fantatsika koa fa nanaiky azy ireny ny devoly ary fantatsika ihany koa fa ny devoly dia miaiky izany zavamisy izany. Voasoratra any an-danitra izany. Fantatsika fa nanohy tao amin’ny fanompoana ireo fitopolo lahy. Fa kosa roa ambin’ny folo lahy ihany no teo amin’ity sakafo ity. Fa nankaiza ary ireo fitopolo ? Fa inona no nataon’ireo olona sisa, ireo izay nanara-dia an’i Kristy ? Fa nahoana i Kristy no nisakafo farany tamin’ireto roa ambin’ny folo ireto ihany ?

 

Maro no azo avaly amin’ity olana iray ity. Teo daholo ireo fitopolo tamin’ny Pentekosta. Tsy mba nandao ny Fiangonana izy ireny. Ny azo hazavaina dia tsy maintsy nisy fiaraha-mihinana ny Paska maro tany ho any izay niarahan’ny andiam-pianatry ny Tompo hafa koa. Fa Kristy no nandray fanapahan-kevitra hanao ity fiaraha-misakafo ity (sakafony farany io) miaraka amin’ireo roa ambin’ny folo lahy. Fa ireo fitopolo kosa dia mety nitandrina ny Paska any ho any. Ny fomba fiasan’ireto fitopolo ireto dia maneho endrika hafa ny amin’ny asa izay tsy dia noraharahaina loatra tany aloha. Ireo fitopolo, ireo mpianany hafa koa, dia mety ho teo ihany, eny ho eny. Kanefa mbola averina eto indray fa, Ilay Sakafo Farany dia tsy nanasàna afa tsy ho an’ireo roa ambin’ny folo ihany. Na izany aza dia notokanan’ny Tompo ireto fitopolo ireto ; niasa hatrany izy ireo ary nandroso tokoa nanomboka tamin’ny fotoan’ity Sakafo Farany ity ka hatramin’ny Pentekosta.

 

Ankehitriny ary dia azo heverina fa nisy fiovaovana ny amin’ny asa noho ny fanamafisana natao nandritry ny nanorenany, nanariany sy nanamafisany azy, avy eo nanorenany sy nanamafisany azy indray – nefa tao amin’ny andiany maro samy hafa izy ireo, fa ny asa dia nandroso nitombo hatrany no sady nihamafy orina.

 

Arak’izany rehetra izany, ity Sakafo Farany ity manana ny fiheverana azy somary hafa kely manoloana izay niheverana azy tamin’ny voalohany. Raha mieritreritra ny amin’ity Sakafo farany ity isika dia mahatsiaro ireo roa ambin’ny folo koa.  Tsy milaza isika fa nisy olon-kafa tao. Kanefa, ny Baiboly milaza fa mety ho nisy olon-kafa koa teo. Fantatra fa efa voatokana hanao ny asa ireo fitopolo ary Loholon’i Jesosy Kristy ireny.  Misy fandaminana ny lafy sasany amin’ny asa ny amin’ny fametrahana ireo Loholona sy ny amin’ny Paska ary ny fanaovana sy ny fizarana izany. Misy zavatra maro izay tsy maintsy aterak’izany zavatra rehetra izany.

 

Ny Fetin’ny Mofo tsy misy Masirasira dia mampitambatra ireo andro fanomanana sy ny Paska mandritry ny andro firavoravoana.

 

Matio 26:17-30¹⁷ Ary tamin'ny voalohan'ny andro fihinanana ny mofo tsy misy masirasira dia nankeo amin'i Jesosy ny mpianatra ka nanao hoe: Aiza no tianao hamboarinay hihinananao ny Paska? ¹⁸Ary hoy izy: Mankanesa any an-tanàna ho any amin-dralehilahy, ka lazao aminy hoe: Hoy ny Mpampianatra: Efa akaiky ny fotoako; koa ato aminao aho sy ny mpianatro no hitandrina ny Paska. ¹⁹Ary ny mpianatra dia nanao araka ny nasain'i Jesosy nataony ka namboatra ny Paska. ²⁰Ary nony hariva ny andro, dia nipetraka nihinana izy mbamin'ny mpianatra roa ambin'ny folo lahy*.[*Na: (mbamin'ny roa ambin'ny folo lahy)] ²¹Ary raha mbola nihinana izy, dia hoy Jesosy: Lazaiko aminareo marina tokoa fa ny anankiray aminareo hamadika ahy. ²²Dia nalahelo indrindra izy rehetra, ka samy nanontany azy hoe: Moa izaho va izany, Tompoko? ²³Ary izy namaly ka nanao hoe: Izay naira-nanatsoboka ny tànany tamiko tao anatin'ny lovia, izy no hamadika ahy. ²⁴Ny Zanak'olona dia mandeha tokoa araka izay nanoratana azy, nefa lozan'izay olona hahazoana ny Zanak'olona hatolotra! Tsara ho an'izany olona izany raha tsy ary akory. ²⁵Ary Jodasy, izay namadika azy, dia namaly ka nanao hoe: Izaho va izany, Raby ô? Dia hoy izy taminy: Voalazanao. ²⁶Ary raha mbola nihinana izy, dia nandray mofo Jesosy, ka nony efa nisaotra izy, dia novakiny ka natolony ny mpianatra, ary hoy izy: Raiso, hano, ity no tenako. ²⁷Ary nandray kapoaka* [*Na: (ny kapoaka)] izy, ka nony efa nisaotra, dia natolony azy ka nataony hoe: Sotroinareo rehetra ity; ²⁸fa ity no rako, dia ny amin'ny fanekena*, izay alatsaka ho an'ny maro ho famelan-keloka.[*Na: (ny fanekena vaovao)] ²⁹Ary lazaiko aminareo fa hatramin'izao dia tsy mba hisotro itony vokatry ny voaloboka itony intsony aho mandra-pihavin'ny andro hiarahako misotro izay vaovao aminareo any amin'ny fanjakan'ny Raiko. ³⁰Ary rehefa nihira fiderana izy, dia lasa nankany amin'ny tendrombohitra Oliva.

 

Zavatra niseho avokoa ireo, arak’izay voalaza eto, tamin’ny voalohan’ny andron’ny Fetin’ny Mofo tsy misy Masirasira. Tamin’io fotoana io, ny andro fanomanana, ny faha-14 dia isaina ho voalohan’andro tamin’ireo havaloana nanaovana ny fanomanana ny Fetin’ny Mofo tsy misy Masirasira, noho izany, raha ny marina dia tamin’io andro fanomanana io no nampisy ilay sakafo. Io andro fanomanana io dia nampijoro tandindom-piainana vaovao. Ny tandindom-piainana dia hita tao amin’ny fanomanana ho an’ny Paska mbola ho avy. Satria mbola hisy ny fifindra-monina (Eksodosy) faharoa sy ny mpisorona vaovao (Isaia 66:20-21), ny Sakafon’ny Tompo dia tandindon’ny fanomanana ny Fiangonana ho amin’ny fanjakana arivo taona. 

 

1Korintiana 11:23-26 ²³Fa izaho efa nandray tamin'ny Tompo izay natolotro anareo kosa, fa Jesosy Tompo tamin'iny alina iny izay namadihana azy, dia nandray mofo, ²⁴ary rehefa nisaotra izy, dia novakiny, ka hoy izy: Ity no tenako [izay vakina] ho anareo; izao no ataovy ho fahatsiarovana ahy.  ²⁵Dia araka izany koa ny kapoaka, rehefa nihinana, dia hoy izy: Ity kapoaka ity no ilay fanekena vaovao amin'ny rako; izao no ataovy ho fahatsiarovana ahy, na oviana na oviana no misotro ianareo. ²⁶ Fa na oviana na oviana ianareo no mihinana itony mofo itony sy misotro amin'ny kapoaka, dia manambara ny fahafatesan'ny Tompo ianareo mandra-pihaviny.

 

Ity alina ity dia manambara ny fahafatesan’ny Tompo mandram-pihaviny: toy ny didim-panjakana atolotra ny Kristiana.

 

Ny Jaona toko faha-6 manontolo dia dingana iray amin’ny tandindom-piainana mitondra ho any amin’ny fanomanana sy ho amin’ny Paska. Misy dikany manokana avokoa ny fehezanteny tsirairay ao amin’io Jaona 6 io ka mampifandray amin’ny fanomanan’ny olona tsirairay ho amin’ny fiantsoany, ny fametrahana azy ho an’isan’ny olom-boafidy sy ho ao anatin’ireo foko, toy ny ho anisan’ireo 144000 sy ireo Olona maro be tsy tambo isaina eo ambany fifehezan’ireo Apostoly roa ambin’ny folo izay Mpitsara ireo foko.

 

Jaona 6:53-54 ⁵³Fa hoy Jesosy taminy: Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Raha tsy mihinana ny nofon'ny Zanak'olona sy misotro ny ràny ianareo, dia tsy manana fiainana ao aminareo. ⁵⁴Izay mihinana ny nofoko sy misotro ny rako no manana fiainana mandrakizay; ary izaho hanangana azy amin'ny andro farany.

 

Misy zavatra telo ny momba ny fiainana mandrakizay. Ireo zavatra ireo dia tsy mba nodinihina nandritry ny Sakafon’ny Tompo. Ireo zavatra anankiroa voalohany dia hita ao amin’ny Jaona 17:3.

 

Voalohany indrindra, Ary izao no fiainana mandrakizay, dia ny mahafantatra Anao, Ianao Izay Hany Andriamanitra tokana sady marina, sy Jesosy Kristy Izay efa nirahinao.

 

Ny zavatra faharoa momba ny fiainana mandrakizay dia ny finoana an’i Jesosy Kristy amin’ny alalan’ny fahafantarana an’Ilay Hany Andriamanitra Marina.

 

Ny zavatra fahatelo momba ny fiainana mandrakizay dia ny fiombonana amin’ny Paska sy ny fihinana fihinanana ny nofo aman-dràn’i Jesosy Kristy (Jaona 6:53-54).

 

Ireo zavatra telo rehetra ireo dia manana fototra miorina eo ambonin’ny fanarahana an’Ilay Hany Andriamanitra Marina amin’ny fankatoavana ireo Didiny. Izany ihany no antoka mahatoky sy ilaina ho amin’ny fihazomana ny Fanahy Masina. Raha tsy manana ny Fanahy Masina isika dia tsy afaka hiditra ao amin’ny Fanjakan’Andriamanitra ary, noho izany, tsy manana ny fiainana mandrakizay. Arak’izany, noho ny amin’ireo zavatra telo momba ny fiainana mandrakizay ireo, dia asaina mafy isika mba hiombona anjara amin’ny fankatoavana. Ny fanoavana hanatanteraka an’io fety io dia mitaky ny fankatoavana ireo Didy amam-pitsipika izay naorin’i Kristy ho fiombonan’anjara amin’ny Paska. Raha tsy miombona anjara amin’io fombam-pivavahana io isika, dia tsy manana anjara koa miarak’amin’i Jesosy Kristy. 

 

Ny fomba voalohany atao amin’ny Sakafon’ny Tompo dia ny fifanasan-tongotra. Ny hetsika izay entika manasa ny tongotry ny hafa dia efa fanao matetika tamin’ny andron’i Jesosy. Nitondra kapa izay mamela azy ho azon’ny loton’ny tontolo iainana ny olona. Kapa misokatra no ananany. Arak’izay fantatsika dia mahomby indrindra ireny raha ho enti-mandeha lavitra. Mitondra kapa ny olona satria azon-drivotra mangatsiatsiaka ireny, mora vidy no sady tsy sarotra fanamboarana, saingy dia mandoto ny tongotra.  Raha araka ny fomba fanao, itony fanasan-tongotra itony dia ataon’ny tompon-trano ho hetsika fanajana ny vahiny izay tonga ao aminy. Tokony ho efa nandro madio ny olona mialohan’izany kanefa nandeha teny an-dàlana teny izy ireny. Noho izany ny fanasana ny tongotra dia mba hahatsapany ny fiadanan’ny vatany. Izany fanasana ny tongotra izany dia asa fanaon’ny mpanampy an-trano izay farany ambany toerana. Tolorana lamba famaohana sy sihoa feno rano ny vahiny. Fomba fanao eo amin’ny fahatongavany na mialohan’ny hisakafoanana, aloha na mandritry ny fotoana izay hamonjen’ny vahiny nasaina ny toeram-pisakafoanana izany rehetra izany. Ny fankahalàna hanao izany asa izany dia tandindon’ny tsy fitiavan’ny olona hanao asa fanompoana ho an’ny hafa.    

 

Hetsika feno fitiavana ny manompo ny hafa saingy, amin’izao tontolo izao, tsy dia mifankatia loatra ny olona (araka ny fahitana azy). Ny fomban’ny olona dia tsy tia mietry tena ary tsy mahay manandratra ny hafa. Mitaky toetra manokana izany ka ny Fanahy Masina no mahatonga izany hetsika izany ho hay atao. Mariky ny olom-boafidy (mpanompon’i Jesosy Kristy) izay miravoravo am-panahy raha ny tena izy, rehefa manompo ny hafa ; izay mandray ny fandresen’ny rahalahy ho toy ny azy ary mideradera ny namany rehetra ho ambony lavitra noho ny tenany. Izany fomba fanompoam-pivavahana izany dia tsy miharihary ao amin’ny fomba atambatra naorin’ny andriamanitr’izao tontolo izao (na ny élohim an’izao tontolo izao), fomba atambatra hikajiana fahamboniana, laharana sy fialohàna tahaka ny amin’ny tontolon’ny biby ny azy. Ny biby rehetra dia manana laharam-pahamboniana avokoa. Ny laharam-pahamboniana no mamaritra hoe, aiza ny toerana fisakafoanany, manao ahoana ny toerany ara-piarahamonina ary ahoana ny fomba fikarakarana ny fivelomany. Tsy tokony ho toy izany mihitsy ny momba antsika. Tsy tokony hisaina toy izany akory isika !

 

Ny fomba fanao tanteraka amin’ity fanasana ny tongotra ity dia tsy ny fanompoana ihany. Io no maneho ny fialàna amin’ny tena. Hitantsika izany amin’ny hevitry ny Grika tithenaï (manaisotra ho eny ivelany ny akanjony tsara) ary hita koa tamin’i Kristy izay misikina ny lamba famaohana. Ity fomba fanao ity raha amin’ny endriny manontolo dia tandindon’i Kristy izay nandao ara-bakiteny tanteraka ireo voninahiny mbamin’ny haingony rehetra. Voalohany indrindra, navelany ny sata maha andriamanitra (élohim) azy ka tonga olona nofo izy mba hanompo antsika. Efa fantany mialoha fa tsy maintsy hidina ety an-tany izy, ary tsy ny hampianatra antsika fotsiny satria miaina ny fomba alahatra izay naorin’ny demonia isika, fa hampianatra ny demonia koa satria tsy maintsy hametraka ny fiainany eny ivelany izy.

 

Tamin’ny fiodinana nataon’izy ireo, ny demonia dia tsy mba nanana sorona ho fanavaozana azy ireny ho an’Andriamanitra. Tsy nisy sorona azo tanterahina izay tokony ho nataon’i Satana sy ireo anjely maro be naongana ireo mba hampihavanana azy ireny amin’Andriamanitra, noho ny fahotan’izy ireo. Tsy maintsy ho nisy iray maty. Noho izany, ny iray amin’ireo dia tsy maintsy ho naka ny endriky ny olombelona ary ho nanaiky ny ho faty mba ho fampihavanana azy rehetra amin’Andriamanitra, hanehoana ny fomba modely. Tsy hoe Andriamanitra naniry fotsiny sorona alatsa-drà. Raha tsorina dia efa nilaza Izy fa, raha ianareo tsy manana izany toe-panahy izany, dia tsy ho afaka ho Izaho mihitsy ianareo. « Tsy afaka hiaina ao anatin’iza n’iza aminareo izay tsy vonona hanolotra ny ainy ho an’ny rahalahiny Aho ». Raha tsy hadinointsika eny ivelany ny fiainantsika ary raha tsy manasa ny tongotry ny rahalahintsika isika ka hiravoravo ny amin’izany, dia tsy afaka hiaina ato anatintsika Andriamanitra. Ary izany no trangan-javatra mampalahelo. Nahita ny fiangonana amin’ny taonjato faha-roapolo isika izay nahatratra ny fahatakarana ambony amin’ny fizahan-tavan'olona ka noho izany tsy hanao sorona ny ainy mihitsy izy ireo ho an’ny hafa. Nesorina tao aminy ny Fanahy Masina. Kristy nanorina izao fomba fanao izao ho an’ny mpianany mba hatao ohatra fanatitra.

 

Ho dinihintsika izao ny hevitra ara-batana ny amin’ny fanasana tongotra, fa tsy tahaka ny tamin’ny fiandohana, araky ny fiheveran’ny Tafiky ny Lanitra izany ho hevitra ara-panahy. Ny lafiny  tsirairay amin’izany dia sady ara-panahy no ara-batana. Ny fomba fivavahana Jiosy dia mijery ny Paska, ka mahita an’izany amin’ny lafiny ara-batana. Tsindrian-daona isika miandry ny Paska ary mahita azy amin’ny heviny ara-batana sy ara-panahy. Efa fantatr’i Kristy fa hisy ny hamadika azy ary koa tsy maintsy hanolotra ny ainy izy.

 

Jaona 13:1-5 ¹Ary talohan'ny andro firavoravoana tamin'ny Paska, satria fantatr'i Jesosy fa tonga ny fotoana hialany amin'izao tontolo izao ho any amin'ny Ray, ary efa tia ny azy izay amin'izao tontolo izao izy, dia naneho azy ireo ny fitiavany azy fatratra. ²Ary raha mbola teo amin'ny fisakafoana hariva, ary Jodasy Iskariota, zanak'i Simona, efa nomen'ny devoly saina rahateo mba hamadika azy, ³sady fantatr'i Jesosy koa fa ny Ray efa nanolotra ny zavatra rehetra ho eo an-tànany, ary Andriamanitra no nihaviany, sady Andriamanitra koa no hiverenany, dia nitsangana niala teo am-pihinanana izy ka nametraka ny lambany ary naka lamba famaohana, ka nisikinany; ⁵ary rehefa vita izany, dia nampidina rano tamin'ny tavy izy ka nanomboka nanasa ny tongotry ny mpianatra sy namaoka azy tamin'ny lamba famaohana izay nisikinany.

 

Ny fanaisorana ny lamba fitafiany (tithenai) dia simboly (marika na famantarana) maneho ny fametrahana ny ainy ho eny ivelany. Fa tamin’ny nametrahany ny ainy ho eny ivelany no nanadiovany antsika rehetra. Ny lesona fototra ao ambadiky ny fanasana tongotra dia ny fahafoizan-tena sy ny fanetren-tena. Ny toetran’i Jesosy eto dia maneho fa vonona izy hanolotra ny ainy ho an’ny olombelona ary vonona ny hanome ny ainy ho antsika tsirairay manokana, toy ny sakaiza. Ary isika koa, dia tokony ho vonona hanolotra ny aintsika ho an’ny tsirairay amintsika.    

 

Jaona 13:6-8 ⁶Dia nankeo amin'i Simona Petera Jesosy; fa hoy Petera taminy: Tompoko, ianao va hanasa ny tongotro? ⁷Jesosy namaly ka nanao taminy hoe: Izay ataoko dia tsy fantatrao ankehitriny, fa ho fantatrao rahatrizay. ⁸Fa hoy Petera taminy: Sanatria raha hanasa ny tongotro ianao. Jesosy namaly azy hoe: Raha tsy hosasako ianao, dia tsy manana anjara amiko.

 

Mety efa haintsika tsianjery avokoa ireo teny ireo. Tsy tian’i Petera ny ho sasàn’i Jesosy tongotra noho ny antony mazava tsara izao: mila Mpanjaka Mesia i Petera. Tsy mazava aminy ny atao hoe Andro Fanonerana ny Ratsy natao [na: Ny Andro Fanavotana]. Tsy azony mihitsy fa ny Mpisoronabe Lehibe no niditra voalohany nitafy lamba sarobidy mba hanonitra ny fahotana sy hanao sorona. Aorian’izany, misolo akanjo izy. Tsy azony fa misy Mesia anankiroa no eo : ny iray manetritena, miakanjo lamba tsotra ary ny iray hafa kosa dia miakanjo ny fanamian’ny Mpanjaka. Mila olona izay hitondra, tahaka an’i Dariosy na ny iray amin’ny Persiana na ny Kaisara, i Petera. Te-hametraka an’i Jesosy Kristy eo amin’ny seza fiandrianan’i Kaisara izy ka hitondrany izao tontolo izao tahaka ny fitondrana tsy misy rariny nataon’ireo Kaisara koa, saingy ho avy ao Jerosalema. Te-hanana tombo-tsoa manokana koa izy toy ny fomba nananan’ireo Romana ireo ny tombo-tsoany manokana. Izany no toe-tsaina tao ambadiky ny fanambaran’i Petera. Ho amin’izany indrindra no tian’i Petera haleha raha niteny izy hoe: «Tompoko, ianao va hanasa ny tongotro? »  (na: « tsy hanasa ny tongotro mihitsy ianao, Tompoko »). Nolazainy izany satria heveriny fa hanjary mpanompo avokoa isika rehetra avy eo. Izao no tao an-tsainy: ho tereko hanasa ny tongotro ireo Romana ireo. Izay no tian’i Petera ho lazaina. Fantatr’i Kristy izany. Izany no nahatonga an’i Kristy niala ny vahoaka betsaka taorian’ny fahagagana ao amin’ny Jaona 6. Saika hataon’izy ireo Mpanjaka-Mesia (eto an-tany) koa i Kristy. Niteny i Kristy tao amin’ny Sakafon’ny Tompo fa tonga eo amin’izy ireo izy tahaka ny mpanompo.

 

Tokony ho jerentsika ny lafiny ara-tsaina ao ambadik’ireo lazain’ny olona. Izy ireny dia manana toe-tsaina Mpanambony ny Razany sy Mpanavakavaka Sionista. Tsy mbola nibebaka i Petera. Na mpianatra iray aza, tsy mbola nisy nibebaka, na iray monja aza. Taty aoriana dia hoy i Kristy tamin’i Petera: « Rehefa mibebaka ianao, dia ampeherezo ireo rahalahinao » (Lioka 22:32). Tsy mbola nibebaka i Petera mandra-pandraisany ny Fanahy Masina tamin’ny Pentekosta. Nangatahin’i Satana izy mba ho kororohiny tahaka ny varimbazaha (Lioka 22:31) mialoha izany fibebahany izany, arak’izay nambaran’i Kristy taminy teo amin’ny Sakafon’ny Tompo. Tsy mbola nisy iray akory tamin’ireo olona (nisakafo) teo ireo no mba nanana ny Fanahy Masina ambara-pihavin’ny Pentekosta. Efa vita batisa avokoa ireo saingy nisy elanelam-potoana ny amin’ny fotoana nanaovany batisa sy ny fandraisany ny Fanahy Masina. Nifametra-tànana isika mba handray ny Fanahy Masina, fa kosa tsy mitovy hery toy ny nandraisan’izy ireo izany tamin’ny Pentekosta kosa ny nandraisantsika izany. Ny antsika dia voan-tsinapy. Na izany aza anefa, ny tena lesona eto dia i Petera tsy nanaiky hanolotra ny ainy sy hanompo ny Jentilisa. Jiosy manko izy. Fa isika dia tsy maintsy manompo ny olona rehetra.

 

Tsy maintsy avelantsika ho sasàna ny tongontsika – tandindon’ny fiainantsika izay nosasàn’i Kristy tao amin’ny fototra maharitra – raha tiantsika ny hiombona anjara lova aminy ao amin’ny Fanjakana sy, vokatr’izany, ao amin’izay ataony rehetra. Raha ataontsika izany, dia mandova ny Fanjakana toy ny nataony koa isika. Azon’i Petera tamin’izay ny ilàna ny fanaovana an’izany fa tsy azony ny dikany lalina.

 

Jaona 13:9-11 ⁹Dia hoy Simona Petera taminy: Tompoko, tsy ny tongotro ihany ary, fa ny tanako sy ny lohako koa. ¹⁰Fa hoy Jesosy taminy: Izay efa nandro tsy mila hosasana, afa-tsy ny tongotra ihany, fa efa madio avokoa; ary ianareo dia madio, nefa tsy ianareo rehetra. ¹¹Fa fantany ilay efa hamadika Azy; koa izany no nilazany hoe: Tsy madio avokoa ianareo rehetra.

 

Ny fampiharana ny fampianarana dia tsy inona fa, raha tsy vonona hiasa isika, hanoa sy hanaiky ho isan’ny Vatana ka hifanasa tongotra, dia tsy hanana anjara aminy ao amin’ny Fanjakana. Fa hoy kosa Petera taminy:  « Tompoko, tsy ny tongotro ihany ary, fa ny tànako sy ny lohako koa ». Raha ambara amin’ny fomba hafa dia tsy te-ho tara sambo izy. Avy notezerina izy teo ary nahitsy ny toe-tsainy. Tiany ho sasàna manontolo ny vatany satria tsy fantany ny dikan’ny simbolin’ny fanasana ny tongotra. Tsy takatry ny sainy fa ny batisa natao taminy dia natao indray mandeha ihany. Toy izany koa, tsy hihoatra noho izay tokony ho fantany amin’io fotoana io aza ny hevitra manontolo momba ny fahafatesan’i Kristy sy ny nanaovany sorona ny ainy satria tsy naseho ny fahalalana izany raha tsy efa taty aoriana. Na izany aza dia tokony hahafantatra ihany izy arak’izay nambaran’ny Soratra Masina tao amin’ny Testamenta Taloha fa Kristy dia tsy maintsy ho vonoina ary ny fahafatesan’i Kristy no ho nampihavana ny olombelona amin’Andriamanitra.

 

Rehefa nampihavanina amin’Andriamanitra tamin’io fahafatesana io ny olona dia nadio izy ireny tamin’ny alàlan’ny batisa. Ireo olona rehetra izay niombon’anjara tamin’ny fanaovana batisa dia madio amin’ny alàlan’ny batisa, noho ny tsy maintsy hahatongavan’ny fahafatesan’i Kristy. Ny fanasana tongotra dia havaozina isan-taona. Dia torak’izany koa, ireo olona nasaina tamin’ny Sakafo ho amin’ny Fampakaram-badin’ny Zanak’Ondry, dia nodiovina avokoa (nandro tamin’ny alàlan’ny batisa izy ireo). Ny akanjon’izy ireo dia nomena azy ireo ; tsy misy pentina izany, satria nosasana tao amin’ny ràn’i Kristy. Fa ny tongotr’izy ireo ihany no naloto noho ny dia izay nataony teto amin’izao tontolo izao ka tsy maintsy nodiovina, isan-taona, ho fanavaozana an’izany.

 

Noho izany, amin’ny fanasàna tongotra atao isan-taona, dia manadio ny tongotra isika, ara-batana. Ara-panahy kosa, dia diovintsika ny tena ilaina amin’ny tenan’ny fanahintsika. Mampifanitsy ny ao anatintsika hifanaraka amin’ny an’i Kristy isika mba hamakivakiantsika ny taona manaraka, voaomana (miaraka amin’ny fanahy feno hery indray) mba hanatanteraka ireo asa izay omena antsika. Noho izany, voatandrina madio ny fitafiantsika. Voatandrina ho madio isika satria ampahany amin’ny vatantsika ihany –ohatra ny tongotra – no naloto. Noho izany dia mbola nodiovina indray isika. Dia ho amin’izany fiheverana izany no hankanesantsika amin’ny andininy faha-10.

 

Eo amin’ny fanaovana ny batisa dia nesorina ny fahotana ary hesorina hatrany. Fanavaozana izay tena sarotra takarin’ny saina izany satria tamin’izany dia mbola tsy maty i Kristy ary ireto olona ireto dia mbola tsy nibebaka. Mbola teo ampametrahana ny fombam-piainana izay mety ho mora azontsika fantarina izy ireo, mba hiverenantsika handinika tsara izay rehetra nataon’izy ireo. Dia ho fantatsika ary ny ambaratonga sy ny tandindom-piainana ambaran’ireo rehetra ireo. Izany no nilazan’i Kristy hoe: « Efa nandro ianareo, noho izany, dia efa madio avokoa ». Noho izany, mifanasa tongotra fotsiny isika isan-taona ka izany no mameno antsika hery vaovao. Fa tsy mila atao batisa isan-taona isika.

 

Fa raha tsy ampy io fampangatsiatsiahana ny tongotra natao simboly (famantarana) io, dia tsy maintsy ho natao batisa isaky ny roa ambin’ny folo volana isika mba hamerimberenana ny fitsingerenana, raha tsy izany, tsy ho nisy antony izay natao teo amin’ny Sakafon’ny Tompo. Fa io zavatra io manontolo kosa no natao mba hahazoantsika hery feno vaovao sy hitondra antsika mankany amin’ny toetram-pandinihana sy fihavanana amin’Andriamanitra.

 

Lavo ny Fiangonana tao Korinto satria tsy mety nentina amin’ny fandinihana ny fifandraisany amin’Andriamanitra ireo mpiangona tao aminy. Tsy niomana akory izy ireo amin’io sakafo io, io sakafo io sy ny Paska (na ilay Alina Tsaroana). Raha nanaraka ny Deoteronomia 16 izy ireo, na nisakafo amin’ny fotoana lavitra ny fotoam-pivavahana, dia tsy ho latsaka teo amin’ny fiheverana ny fandraisana ity sakafo ity ho toy ny sakafo tsotra natao himamoana toaka.

 

Ny amin’ny ambaratongan’ny fanaovana batisa indray, dia hitantsika fa natao batisa koa i Jodasy Iskariota. Teto amin’ity fotoana ity, dia nosasàna koa ny tongotr’i Jodasy Iskariota. Ilay ambaratongan’ny fanasana tongotra sy ny mofo ary ny divay dia maneho fa ny fanasana tongotra natao mialoha ny Sakafo. Ny mofo novakiana tamin’ny faran’ny Sakafo ary ny divay nosotroina tao aorian’ny Sakafo. Tsy mbola niala teo i Jodasy Iskariota raha tsy efa nosotroina ny divay. Nandray anjara feno izy tamin’ny fanompoam-pivavahana rehetra teo ary zavatra iray tokony hasiam-piheverana izany. Natao batisa i Jodasy Iskariota, niombon’anjara tamin’ny fisasana tongotra izy, niombon’anjara koa tamin’ny vatana sy ràn’i Jesosy Kristy izy, saingy, Jodasy Iskariota dia nanaiky hidiran’i Satana sy hampiasainy satria ratsy ny antom-panekeny.

 

Ireo antom-paneken’i Petera dia niainga tamin’ny fiheveram-piainan’izao tontolo izao momba ny fiamboniana (na fanamboniana) novolavolain’i Satana. Mahita ny fiainana avy eo amin’ny rafitry ny an-tànan-tohatra izy. Nefa nahatsapa haingana ny fahadisoan-keviny izy. Jodasy Iskariota nefa tsy mba nahatsapa izany. Torak’izany koa, ireo mpianatra sasany izay te-hipetraka teo an-kavanana na an-kavian’i Kristy. Fa i Kristy dia tsy miandraikitr’izany. Kristy tsy Ilay Hany Andrimanitra Marina. Andriamanitra no nanome ireo toerana an-kavanana sy ankavian’i Kristy ireo satria ireo no maneho ny fiandraiketan-draharaha manokana izay tian’Andriamanitra ho fenoina ho fanarenana sy ho fampihavanana ireo anjely maro be.

 

Tsy mety hadio tanteraka i Jodasy ary ho hitantsika matetika i Jodasy Iskariota. Eny tokoa, raha jerentsika ny fandikan-teny nataon’i Knox momba ny Vulgate, dia ho hitantsika fa nomena alàlana hipetraka ao afovoan’ny Fiangonana tao Filadelfia ireo izay Sinagogan’i Satana (ireo olon’i Satana). Ankehitriny, fiheverana iray manontolo izany. Misy ireo olona nofidina izay apetrak’i Satana ao amin’ny fomba fiheverana filadelfiana. Dia tokony hifantoka ny amin’ireo fomba fiheverana rehetra isika aorian’io tranga iray io. Ireo fomba fiheverana ireo dia fomba fiheverana ara-panahy avokoa. Isika tsy Jiosy. Tsy misaina amin’ny fiteny ara-batana isika. Fa Jiosy ara-panahy isika fa tsy nateraka avy tamin’ny fokon’i Joda tsy akory. Isika kosa dia anisan’ny olona ao amin’ny firenen’Israely. Misy mampiavaka azy lehibe anie izany. Kanefa isika indray dia Jiosy ara-panahy, arak’io fomba fiheverana io.

 

Fa moa mbola ilaintsika indray ny hifanasa tongotra, isika anefa dia vita fandroana tao amin’ny ranon’ny batisa, noho izany, efa madio isika, indray maka ihany ho rahatrizay. Isan-taona, raha amin’ny fitenenana ara-panahy, dia manangona fahotana isika teny amin’ny làlan’ny fiainana, ka noho izany, dia ilaintsika ny manana io faneken’ny batisa io ho havaozina. Noho izany no anekentsika an-kisarim-panahy hodiovina indray amin’ny fiombonan’anjara amin’ny fifanasana tongotra.

 

Mbola hitantsika indray izao fiheverana izao ao amin’ny Jaona 13:12-17.

 

Jaona 13:12-17 ¹²Ary rehefa voasasany ny tongony, dia nandray ny lambany Izy ka nipetraka indray, dia nanao taminy hoe: Fantatrareo va izay nataoko taminareo? ¹³Hianareo manao Ahy hoe Mpampianatra sy Tompo; ary marina ny filazanareo, fa izany tokoa Aho. ¹⁴Koa raha Izaho, Tompo sy Mpampianatra aza, no nanasa ny tongotrareo, ianareo kosa mba tokony hifanasa tongotra ¹⁵Fianarana no nomeko anareo, mba hanaovanareo araka izay nataoko taminareo. ¹⁶Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Ny andevo tsy lehibe noho ny tompony, na ny iraka noho ny maniraka azy. ¹⁷Raha fantatrareo izany, dia sambatra ianareo, raha manao izany.

 

Manandrana manazava ny kisarim-piainana ara-panahy amin’izy ireo i Kristy eto satria tsy fantatr’izareo ny ambaratongan’izany, tahak’izay efa ahafantarantsika azy. Fa nosoratana ireo teny ireo mba hazava amintsika fa misy kisarim-piainana izay tokony ho nofantarin’izy ireo tao. Ny amin’ny fiheverana ilay Tompo sy Mpampianatra izay manasa ny tongotra; ny hoe: ianareo kosa mba tokony hifanasa tongotra dia tena baikon’i Kristy tokoa. Izany fomba fisainana izany dia tsy maintsy ho natao raiki-tapisaka eo amin’ny foto-pisainana mandavan’andro ho rahatrizay, mba hiraikitra ao amin’ny fanahintsika rehetra ny fomba izay tsy maintsy hanompoantsika ny olona rehetra.

 

Ny olana misy eo amin’ny ankamaroan’ny olona amin’izao vanim-potoana izao dia noho ny zavatra rehetra natao hifaninanana avokoa, hany ka sarotra ery ny hanaiky mandrakariva ny ho ao ambanin’ny hafa. Ny fifampifaninanana ao amin’ny fiarahamonintsi-ka dia mandevona ny zavatra rehetra. Ampianarina hifaninana ny olona isan-tsokajim-piainana. Ampianarina ny olona fa tsy mahomby izy ireny raha vao tsy mahatratra ny tanjona napetraka. Avobe ny tahan’ny famonoan-tena hita eo amin’ny tanorantsika, toy ny an’ireo Japoney, ary izany dia avy amin’ny fifampifaninanana nandrafetana ny fomba fitondrana misy ao amin’izy ireo. Terena izy ireo mba hisaina amin’ny fototry ny fifaninanana. Tsy maintsy farany tsara dia tsara izy ireo. Tsy maintsy mahatanteraka izay atao izy ireo. Tsy maintsy mianatra any amin’ny Sekoly Ambaratonga Ambony ka tsy maintsy mahazo diploma. Tsy mandefitra amin’izay tsy mahomby ny fiarahamonin-dry zareo. Ankehitriny izany dia avy amin’ny fiheverana hoe ny valisoa azo avy amin’ny ezaka vita, izany dia fiheverana izay tsy mifandanja tsara. Raisin’ny olona avokoa ireny fiheverana rehetra ireny ka mahatonga ny olona ho tsy mahataka-pijery intsony ny soa toavina ao amin’ny maha-olona sy ny lanjan’ny maha-zava-dehibe ny tsirairay. Tsy maintsy mbola hiverina i Kristy mba hamerina indray amin’ny laoniny ny fahafantarana ny amin’ny fanaovana sorona ny ain’ny tena izay nolazainy, ary tokony hahakasika antsika mihitsy.

 

Izao no lazain’i Kristy amin’ny andininy faha-16: «Lazaiko aminareo marina dia marina tokoa: Ny andevo tsy lehibe noho ny tompony, na ny iraka noho ny maniraka azy». Amin’izao, dia fiheverana iray izay nametrahany ny angolan-teny amin’ny nametrahany ny tenany ho ambany toerana kokoa noho Andriamanitra mba hampazava amintsika fa tsy misy amintsik’izao no ambonimbony kokoa, ary mba tsy hisy mihitsy amintsika ny hanana ny fikendren’ireo anjely naongana izay te-haka ny toeran’Andriamanitra. Mifanasa tongotra isika mba hanehoantsika amin’ny rehetra fa mampandroso ao anatintsika ao ny toerana hisy antsika sy ny fiainana ara-panahintsika miaraka amin’ny Jesosy Kristy.

 

Ankehitriny ary, arak’io fampianaran’i Jesosy mbamin’ny ohatra nomeny io, dia samy hifanasa tongotra isika tsirairay, [izaho ho anao, ianao ho an’ny namanao.]

 

************

 

Ny simboly (famantarana) ara-panahy momba ny fifanasan-tongotra dia mandray fotoana in-droa. Tamin’ny fiandohany dia endrika ara-nofo ka, ao amin’ny IKorintiana toko faha-10, raha vakina manomboka eo amin’ny andininy voalohany, dia azontsika tsara fa ny namonjena ny ain’ny iray firenena tamin’ny Zanak’Isiraely dia natao mba ho ohatra ho antsika rehetra, ka izany dia ny mba hanomanana antsika ho amin’ny dingana faharoa amin’ny famonjena antsika. Tamin’ny alàlan’ny batisa no niombonantsika amin’ny Fanahy Masina izay tsy natolotra an’Israely talohan’i Kristy.

 

IKorintiana 10:1-13 ¹Fa tsy tiako tsy ho fantatrareo, ry rahalahy, fa ny razantsika rehetra dia tambanin'ny rahona, ary izy rehetra namaky ny ranomasina, ²ary izy rehetra dia natao batisa tao amin'i Mosesy anaty rahona sy ranomasina, ³ary izy rehetra nihinana ny fihinam-panahy iray ihany, ary izy rehetra nisotro ny fisotrom-panahy iray ihany; fa nisotro tamin'ny vatolampy fanahy izay nanaraka azy izy, ary Kristy izany vatolampy izany. ⁵Nefa ny ankabiazany dia tsy sitrak'Andriamanitra, satria naringana tany an-efitra izy ireny. ⁶Ary izany zavatra izany dia tonga anatra ho antsika, mba tsy ho mpila zava-dratsy isika toy ny nilan'ireny. ⁷Ary aoka tsy ho mpanompo sampy ianareo tahaka ny sasany amin'ireny, araka ny voasoratra hoe: Ny olona nipetraka hihinana sy hisotro, dia nitsangana hilalao (Eks. 32:6). ⁸Ary aoka tsy hijangajanga isika tahaka ny sasany tamin'ireny, ka telo arivo amby roa alina no ringana indray andro. ⁹Ary aoka tsy haka fanahy ny Tompo isika, tahaka ny nakan'ny sasany tamin'ireny fanahy Azy, ka matin'ny menarana ireny. ¹⁰Ary aoka tsy himonomonona ianareo tahaka ny sasany tamin'ireny, izay matin'ny mpandringana. ¹¹Ary izany dia nanjo azy mba ho anatra, sady voasoratra izany ho fananarana antsika izay mahatratra ny fotoana farany izao. ¹²Koa izay manao azy fa efa mijoro tsara, dia aoka izy hitandrina, fandrao ho lavo! ¹³Tsy misy fakam-panahy nahazo anareo afa-tsy izay zakan'ny olombelona; nefa mahatoky Andriamanitra ka tsy hamela anareo halaim-panahy mihoatra noho izay zakanareo; fa momba ny fakam-panahy dia hasiany làlana hahafahanareo koa mba hahazakanareo izany.

 

Ny andininy faha-6 tokony ho nampaneno lakolosy fanairana ao anatin’ny lohantsika. Nahita asa feno hery izy ireo. Isika raha teo koa, dia ho nitolagaga tamin’ireo asa feno hery nataon’Andriamanitra tamin’Isiraely ireo rehefa nentiny navoaka izy ireo tamin’i andron’i Mosesy nandritry ilay diabe, ilay fifindra-monina sy ireo loza folo. Raha nahita ireo asa nataony ireo isika dia ho nitalanjona tamin’ny fahefan’Andriamanitra. Ho voasokitra mafy tao anatin’ny fanahitsika izany. Saingy, tsy mba niraikitra tamin’Andriamanitra ny sain’izy ireo. Ny antony iray tsy nanaovan’izy ireo izany dia satria tsy mba nanana ny Fanahy Masina izy ireo. Tsy milaza izany, fa tsaratsara kokoa noho izy ireo isika na amin’inona na amin’inona, fa Andriamanitra kosa no nifidy antsika, mba hametrahany ny Fanahiny ao anatintsika ka mba handresentsika ny fanahy ara-nofontsika mbamin’ireo olana ao amintsika koa. Ny fahatongavana amin’izany dia tena olana tokoa.

 

Ny andininy faha-7 dia mbola manohy ny olana sasantsasany izay hitany ao, dia ny fanompoan-tsampy.

 

Ny andininy faha-11 dia maneho fa nianjady tamin’izy ireo izany mba ho fampitandremana. Tsy fampitandremana ho an’ireo izay novonoina izany. Efa maty ireny. Fa fampitandremana ho an’ireo sisa tamin’Isiraely, ary tena fampitandremana lehibe izany. Sady mbola fampitandremana ho antsika koa io. Ny andininy faha-12 sy ny manaraka dia maneho fa misy fakam-panahy izay omena ho antsika tsirairay, fa Andriamanitra tsy mba manome fakam-panahy antsika amin’izay tsy ho zakantsika, ary manome fomba hamonjena antsika amin’izany Izy rehefa alaim-panahy isika. Amin’ny fomba filaza hafa, dia misy hatrany ny làlana. Misy hatrany ny toe-javatra izay ahitantsika safidy anankiroa ka isika no misafidy.

 

Fa voasoratra hoe: ny olona nipetraka mba hihinana sy hisotro, ary dia nitsangana mba hilalao, izay manome taratra ny mariky ny fanompoan-tsampy mandritry izany fotoana izany. Andriamanitra dia Andriamanitra sarom-piaro, ary tsy mba handefitra ny fanompoan-tsampy mihitsy Izy. Ny fiheverana manontolo momba ny fijangajangana dia fahotan’ny fanahy. Io no fahotan’ny olona izay miala amin’Ilay Andriamaniny. Ny fijangajangana dia fahotana tsotr’izao izay ataon’ny vatana dia fanompoan-tsampy izay fahotan’ny fanahy. Izany no mahatonga ny fisaraham-panambadiana ho azo atao noho ny fijangajangana, satria Andriamanitra nisaraka tamin’Isiraely noho ny fanompoan-tsampy izay nataon’izy ireo. Alefan’Andriamanitra any an’efitra maina Isiraely ary nosaziny tany noho ireo fahotany ireo.

 

Tamin’ny nanaovany ny fijangajangana dia efa nanoritra sahady ny kisarin’ny fakam-panahy natao tamin’i Kristy sy ny olom-boafidy ireto olona ireto, amin’ny nakan’izy ireo fanahy an’i Kristy, ka nahatonga ny maro tamin’izy ireo ho vonoina. Tamin’ny sehatra ara-nofo no nanomezan’izy ireo taratra ny olana ara-panahy tena avo lenta izay tsy maintsy hanatrehantsika ny Tafiky ny Lanitra voaongana, toy ny mpiara-miombon’antoka amin’i Kristy eo amin’ny alitara sy toy ny zanak’Andriamanitra. Noho izany, dia niseho avokoa ireo rehetra ireo mba hanomanana antsika sy hanehoana antsika marina hoe, aiza no kendrena, ary ny foto-piainana tsara izay tokony haorintsika.  Io no maneho antsika hoe, aiza ny haavo farany ambany amin’ny vikina ambony izay hatao, ka nomena hazo famikinana isika. Tsy eo amin’ny hazo mametra ny haavo no hitsambikinantsika ; mihoatra ny hazo famerana no halehantsika satria manana ny Fanahy Masina isika fa ireo olona ireo kosa tsy mba nanana azy. Manana foto-piainana avo lenta kokoa isika. Indraindray ny olom-boafidy dia tsy mahatoraka akory izay foto-piainana tsotra hihoatra ny Jentilisa izay tsy manana velively ny Fanahy Masina.

 

IKorintiana 10:14-20 ¹⁴Koa amin'izany, ry malala, mandosira ny fanompoan-tsampy. ¹⁵Miteny toy ny amin'ny olo-manan-tsaina aho; heveronareo izay lazaiko. ¹⁶Ny kapoaky ny fisaorana izay isaorantsika, tsy firaisana amin*'ny ran'i Kristy va izany? Ny mofo izay vakintsika, tsy firaisana amin**'ny tenan'i Kristy va izany? [* sy **Na: fiombonana] ¹⁷Satria iray ihany ny mofo, dia tena iray ihany isika na dia maro aza; fa isika rehetra dia samy mandray amin'izany mofo iray izany avokoa. ¹⁸Indreo ny Isiraely araka ny nofo; moa izay mihinana ny fanatitra tsy mpiombona amin'ny alitara va? ¹⁹Inona ary no holazaiko? Mety ho zavatra va ny hena aterina amin'ny sampy, na mety ho zavatra va ny sampy? ²⁰Tsia, fa izay zavatra aterin'ny jentilisa ho fanatitra, dia ateriny amin'ny demonia, fa tsy amin'Andriamanitra koa tsy tiako ho mpiombona amin'ny demonia ianareo.

 

Amin’izao indray, dia fomba fiheverana tena lehibe iray. Dia ny amin’ny sorona eny amin’ny alitara izay mamaritra tsara ny amin’ny momba antsika, iza no ivavahantsika ary miaraka amin’iza isika no mivavaka. Ny alitara izay alehantsika manoloana no mamaritra mazava tsara ny Andriamanitra Izay ivavahantsika ka ity no fiheverana lehibe indrindra izay hatrehintsika ! Tsy afaka tsy ho azon-doza isika raha manatona ny alitaran’andriamanitra tsy izy. Ny sazy amin’izany dia fahafatesana.

 

Ny Eksodosy sy ny Paska dia nampiseho ny fianjeran’ny Tafiky ny Lanitra naongana sy ny fametrahana ireo andriamanitra (élohim) hafa manoloana an’Andriamanitra Raintsika. Misy Ilay Hany Andriamantra Marina ary Andriamanitra Raintsika izany; Jesosy Kristy no Zanany.

 

IKorintiana 10:21-22 ²¹Tsy mahazo misotro amin'ny kapoaky ny Tompo sy ny kapoaky ny demonia ianareo; tsy mahazo mihinana amin'ny latabatry ny Tompo sy ny latabatry ny demonia ianareo. ²²Mampahasaro-piaro ny Tompo va isika? Mahery noho Izy va isika?

 

Tsy misy mifangaro. Raha misy olona mamorona ny fampianaran’ny Antikristy sy latabatra tsy izy, dia mamorona andriamanitra tsy izy koa. Raràna ny mihinana amin’ny latabatry ny demonia. Ny fihinanana eo amin’ny latabatra dia manome endrika ho fanomezana sy fandraisana ihany koa. Tsy mahazo manome na mandray ampahafolon-karena sy rakitra avy amin’ny andriamanitra tsy izy isika. Ireo ampahafolon-karena sy rakitra avy amin’ireny Fiangonana ireny dia mazava loatra fa mandika izay nampitandremana ao amin’ny Asan’ny Apostoly 15:19-2; 21:25,26  IKorintiana 8:1-13; 10:13-33, indrindra fa ny andininy faha-21; IIKorintiana 6:16; ITesaloniana 1:9,10; IJaona 5:21,22 (izay manambara fa misy Ilay Hany Andriamanitra Marina ary Jesosy Kristy no Zanany) sy Apokalypsy 2:14,20. Isika koa dia mbola raràna tsy handray ny vola avy amin’ireo olona mpiandraikitra ny asan’ireo andriamanitra tsy izy. Raha tsy mahafantatra izay niavian’ny hena isika na avy naterina tamin’ny sampy izany na tamin’ireo andriamanin-kafa, dia tsy mametraka olana ny fihinanana an’izany satria nohanina tamin’ny tsy fahafantarana izany ka nanomezantsika voninahitra an’Andriamanitra koa. Fa raha mahalala izay niaviany kosa isika, dia tsy manan-tsafidy hafa intsony. Ny fampianarana momba ny Telo Izay Iray dia andriamanitra tsy izy.

 

Iray ihany no mofo, dia ny vatan’i Kristy. Izany no mahatonga antsika ho vatana iray koa, amin’ny fiombonana amin’io mofo tokana io. Iray ihany ny kapoaka, dia kapoaky ny Tompo. Moa va manala-baraka an’i Kristy isika raha milaza fa misy Ilay Hany Andriamanitra Marina ? Tsia, tsy mba manao izany akory isika. Kristy dia Tompontsika sy Mpampianatra antsika fa tsy izy Ilay Hany Andriamanitra Marina. Velona ato anatintsika i Kristy tahaka an’Andriamanitra velona ao anatintsika rehetra koa, toy ny nanavotana antsika rehetra tsy ho amin’ny  fahafatesana.

 

Araka io simboly (famantarana) io, notehirizina manokana isika. Ny Eksodosy (fifindra-monina) voalohany dia natao mba hamoahana antsika avy tany Egypta sy hananganana ny firenen’Israely, mba hisy toerana iray voavoatra hanambaran’Andriamanitra ny Fandaharany ny fotopototry ny zavatra hataony amin’ny alàlan’ireo Mpampinaniny.

 

Jeremia 31:31-34 ³¹Indro, avy ny andro, hoy Jehovah, Izay hanaovako fanekena vaovao amin'ny taranak'Isiraely sy ny taranak'i Joda, ³²Nefa tsy araka ny fanekena nataoko tamin'ny razany tamin'ny andro nitantanako azy nitondra azy nivoaka avy tany amin'ny tany Egypta; Fa izy ireny dia nivadika ny fanekeko, Nefa Izaho no vadiny, hoy Jehovah. ³³Fa izao no fanekena hataoko amin'ny taranak'Isiraely. Rehefa afaka izany andro izany, hoy Jehovah: Dia hataoko ao an-tsainy ny lalàko sady hosoratako ao ampony; Ary Izaho ho Andriamaniny, ary izy ho oloko. ³⁴Ary samy tsy hampianatra ny namany sy ny rahalahiny avy intsony izy hoe: Mahalalà an'i Jehovah; Fa samy hahalala Ahy avokoa izy rehetra. Hatramin'ny kely indrindra ka hatramin'ny lehibe indrindra, hoy Jehovah; Fa havelako ny helony, ary tsy hotsarovako intsony ny fahotany.

 

Hampandrosoina fatratra amin’ny alàlan’ny Fanahy Masina isika, hany ka samy hahalala an’Andriamanitra avokoa. Izany no ilazana fa Andriamanitra no lohan’i Kristy ary i Kristy no lohan’ny olona tsirairay. Satria manana ny Fanahy Masina isika, noho izany mahalala an’Andriamanitra ary mahalala an’i Jesosy Kristy, isika tsirairay. Izany no fahatanterahan’ny Soratra nataon’i Jeremia. Izany no antony tsy ahazoan’ny mpanompon’Andriamanitra, na iray aza,  ho mpanalalana an’iza n’iza amin’i Jesosy Kristy. Tsy misy mpanompon’Andriamanitra ho afaka milaza fa tsy ilaintsika ny manao asa manokana izay nodidian’ny Baiboly ka hahay mamela heloka antsika amin’ny tsy fanaovana izany adidy izany. Tsy misy Loholona manana fahefana hanova ny Lalàna.

 

Ity fanekena, izay tokony ho efa notanterahina, dia mitaky ny fanatitra alatsa-drà (jereo ny fampianarana Ny Faneken’Andriamanitra [152]).

 

Matio 26:26-28 ²⁶Ary raha mbola nihinana izy, dia nandray mofo Jesosy, ka nony efa nisaotra izy, dia novakiny ka natolony ny mpianatra, ary hoy izy: Raiso, hano, ity no tenako. ²⁷Ary nandray kapoaka izy, ka nony efa nisaotra, dia natolony azy ka nataony hoe: Sotroinareo rehetra ity; ²⁸ fa ity no rako, dia ny ran'ny fanekena, iza alatsaka ho an'ny maro ho famelan-keloka.

 

Koa dia efa nanao fanekena miaraka amintsika i Kristy, fa toy ny fanekena rehetra dia mitaky sorona alatsa-drà izany. Izy dia notendrena ho Mpisoronabe Lehibe ho antsika, araka ny Hebreo 8:3.

 

Hebreo 8:3 Fa ny mpisoronabe rehetra dia tendrena hanatitra fanomezana sy fanatitra; ary amin'izany dia tsy maintsy mba manana zavatra haterina koa Izy.

 

Ny Mpisoronabe dia niditra tao amin’ny Masina Indrindra mba hanao sorona alatsa-drà rà. Ny simboly (fanamarihana) eto dia mankao na manondro mankeny amin’i Kristy manao fanatitra ny tenany ho sorona alatsa-drà. Kristy, noho ny maha Lohany azy, dia tsy nanana afa tsy ny tenany hatao fanatitra. Tsy misy fanatitra hafa ho tsara tahak’azy, na koa ho afaka maneho ny fomba nisainan’Andriamanitra sy ny fomba tian’Andriamanitra ho sainintsika momba izany.

 

IKorintiana 10:24 Aoka tsy hisy olona hitady ny hahasoa ny tenany, fa ny hahasoa ny namany.

 

Mbola mitovy amin’ilay fiheverana momba ny fifanasan-tongotra izany. Ity fampitandremana ity dia tonga tamin’ny alàlan’i Kristy izay tsy mba nitady velively ny tombontsoany manokana, fa ny hananantsika harena, ireo zavatra izay efa ananantsika, ary amin’izany, dia niditra hatao fanatitra izy, izay namoizany ny ainy mba ho modely ho antsika koa, ka mba hanolorantsika ny aintsika ho an’ny hafa. Io fiheverana momba ny vatana ho famonjena amin’ny maha-mofo azy io dia voasoratra ao amin’ny Jaona 6:58.

 

Jaona 6:58 ⁵⁸Ity no mofo izay nidina avy tany an-danitra; tsy tahaka ny razanareo izay nihinana ny mana, nefa maty ihany; fa izay mihinana ity mofo ity dia ho velona mandrakizay.

 

Ny mana dia modelim-piandohàna, ohatra ho antsika, mba hihinanantsika ilay mofo Jesosy Kristy. Avy any an-danitra io mofo io. Izany dia manome simboly (marika) fa tsy misy na inona na inona azontsika hamboarina na hatao ka ho ampy [amin’ny famonjena]. Fa tamin’ny alàlan’i Kristy sy ny fanatitra nataony no hahatanterahantsika ny fahazoana ho tonga Zanak’Andriamanitra.

 

Marka 14:22 Ary raha mbola nihinana izy, nandray mofo Jesosy; ka nony efa nisaotra, dia novakiny ka natolony azy ireo ary niteny hoe: Raiso, ity no tenako.

 

Ary tsy maintsy atao izany ankehitriny.

 

Tompo Andriamanitra, Ray Mandrakizay, mangataka aminao izahay mba ho tahinao ny mofo sy ny divay. Angatahinay koa ny aingam-panahy avy aminao mba hahalalanay an’io simboly io. Angatahinay amin’ny anaran’i Kristy Jesosy izany. Amen  

 

Ny fanekena nambara tao amin’ny Jeremia 31:31 dia tsy fanekena ho an’ny hoavy. Io fanekena io dia tsy maintsy ho an’ny ankehitriny ary naorina teo amin’ny fototry ny fotoana maharitra.

 

Lioka 24:39 Izahao ny tanako sy ny tongotro, fa izaho no izy; tsapao Aho, ka jereo, fa ny matoatoa tsy mba manana nofo sy taolana, tahaka izao ahitanareo Ahy izao.

 

Arak’izany, ny ràn’i Kristy dia nalatsaka indray mandeha ihany. Taorian’ny niakaran’i Kristy, dia tsy hisy sorona alatsa-drà intsony satria ho fiheverana azy ho vatana matoatoa izany. Tsy azo atao intsony ny manampy dingana hafa hampidirana ilay fanekena. Efa nomena io tamin’izany fotoana izany ary fanekena mitohy sy maharitra izany. Ny divay no kisarin’ny sorona nataon’ny Mpisoronabe Lehibe izay miditra isan-taona ao amin’ny efitra Masina Indrindra mamakivaky ny ràn’ireo ombilahy. Notriarin’i Kristy tamin’ny ràny ilay efitra lamba ka niditra izy, indray mandeha ihany, tao amin’ny Masina Indrindra sy nanome antsika alàlana hiditra amin’ny fifandraisana amin’Andriamanitra ka handray ny Fanahy Masina. Mba hanaovantsika izany dia tsy maintsy diovina hahafaka ny fahotana avy ao anatintsika isika, ka izany no kisarin’ny sorona vitan’i Kristy.

 

Hebreo 1:3 Izy koa no famirapiratan'ny voninahiny sy endriky ny tenany indrindra ary mihazona ny zavatra rehetra amin'ny herin'ny teniny; dia nanao fanadiovana hahafaka ny fahotana ka dia nipetraka teo ankavanan'ny fiandrianan’Andriamanitra any amin'ny avo indrindra,

 

Nisy fizarana anankiroa io sorona io ary ny divay dia mbola kisarin’i Kristy miasa toy ny foto-boaloboka.

 

Jean 15:1-6 ¹Izaho no foto-boaloboka marina, ary ny Raiko no Mpamboatra voaloboka. ²Ny sampany rehetra eo amiko izay tsy mamoa dia esoriny; fa ny sampany rehetra izay mamoa kosa dia amboariny tsara, mba hamoa bebe kokoa. ³Efa madio rahateo ianareo noho ny teniko izay nolazaiko taminareo. ⁴Tomoera amiko ianareo dia hitoetra ao aminareo aho. Tahaka ny sampany tsy mahay mamoa ho azy, raha tsy miray amin'ny foto-boaloboka izy, dia toy izany koa ianareo, raha tsy miray amiko. ⁵Izaho no foto-boaloboka, ianareo no sampany. Izay miray amiko, ary Izaho miray aminy, dia mamoa be izy; fa raha misaraka amiko kosa ianareo, dia tsy mahay manao na inona na inona. ⁶Raha misy tsy miray amiko, dia ariana eny ivelany tahaka ny sampany izy ka malazo; ary angonina izy ka atsipy ao anaty afo, dia ho may.

 

Ity fiheverana momba ny divay izay avy amin’ny voaloboka ity dia mbola kisary maneho ny Fanahy Masina, ao no hamoazan’ny tsirairay amintsika ny vokatry ny Fanahy, amin’ny alàlan’i Kristy, noho ny fahefan’Andriamanitra. Ny kisarim-panahy tsotra tamin’ny soron’aina vitan’i Kristy dia mitaratra ao amin’ireo kisary anankiroa eo amin’ny mofo sy ny divay. Andeha ary isika hiombona amin’ny divay.

 

***************

 

Mety ho zava-dehibe ny mahatsapa fa ny mofo sy ny divay, izay vao avy niarahantsika niombona teo, dia nanampy halehibiazana vaovao tamin’ny fahalalana ny soron’ain’i Kristy izay tsy dia nazava loatra tamintsika tamin’ny alàlan’ny zanak’ondrin’ny Paska. Ireo taolan’ny zanak’ondry dia tsy mba notapatapahina [na: novakivakina] mba hanome ny kisarin’ny taolan’ny lehilahy iray feno hatsaram-panahy izay tsy nisy nokasihina akory ny taolany mba hanatanteraka ny Salamo 34:20, fa ny vatan’i Kristy kosa dia notorotoroina teo ambonin’ny hazo nanomboana azy (na: ny hazo fijaliana). Ny mofo no maneho ny vatan’i Kristy izay misy iharoan’ny olona maro isan-karazany, ka avy amin’izany no amakiana ny mofo ho singany maromaro. Ny ran’ny zanak’ondry dia tsy mba nosotroina mihitsy, fa sotrointsika kosa ny divay, kisarin’ny ràn’i Kristy naidina ho antsika. Nambara fa rehefa avy nihinana sy nisotro ireo kisary ireo isika, dia mba tokony hanohy miaina, rahampitson’iny, amin’ny fahatsiarovana fa tena hijaly mafy amin’ny fomba mahatsiravina ho antsika i Kristy. Ho dinihintsika ny iray amin’ireo faminaniana manambara izany, ary ao amin’Isaia izany.

 

Isaia 52:13-15 ¹³Indro, ny Mpanompoko handroso fanambinana, hisandratra izy sy ho ambony be.  ¹⁴ Fa toy ny nigagan'ny maro azy ho zava-mahatahotra, (ny tarehiny dia simba tokoa ary ny endriny hoatra ny tsy endriky ny zanak'olombelona akory), ¹⁵Dia toy izany koa no hahatonga azy ho zava-mahafaly ho an’ny firenena maro; ny mpanjaka hitampim-bava eo anoloany; fa ho hitan’izy ireo izay tsy mbola notantaraina  tamin'ireny, ary hosaintsaininy izay tsy mbola reny akory.

 

Ésaïe 53:1-12 ¹Iza no nino ny teny nampitondraina anay? Ary iza no niaiky ny sandrin'i Jehovah? ²Fa nitsiry teo anatrehany tahaka ny zana-kazo kely aina izy sy tahaka ny solofon-kazo nipoitra avy tamin'ny tany karankaina; tsy nanana fahatsaran-tarehy na endrika mamiratra mahasarika ny maso izy; ary ny endrika teo aminy dia tsy nisy haniriantsika azy. ³Natao tsinontsinona sy nolavin'ny olona Izy; lehilahy ory sady zatra ny fahoriana, tahaka izay tsy tian'ny olon-kojerena akory; nataontsika tsinontsinona izy ka tsy mba nahoantsika akory.  ⁴Kanefa ny fijaliantsika no nentiny, ny fangirifiriantsika no novesariny; kanjo isika kosa nanao azy ho nokapohina sy nasian'Andriamanitra ary nampahorina. ⁵Nefa Izy dia voalefona noho ny fahadisoantsika sy notorotoroina noho ny helotsika, ilay fampijaliana nahazoantsika fihavanana no namelezana azy; ary ny dian-kapoka taminy no nahasitranana antsika. ⁶Isika rehetra dia samy efa nania tahaka ny ondry, samy efa nivily ho amin'ny làlantsika avy isika tsirairay; ary nataon'i Jehovah nihatra taminy avokoa ny helotsika rehetra. ⁷Novelezina sy nampahorina izy, nefa tsy niloa-bava akory, dia tahaka ny zanak'ondry entina hovonoina, sy tahaka ny ondrivavy izay moana eo anatrehan'ny mpanety azy, eny, tsy niloa-bava Izy. ⁸Ny fampahoriana sy ny famaizana no nenti-nanaisotra azy; ary iza tamin'ny niara-belona taminy no nihevitra fa nofongorana niala tamin'ny tanin'ny velona Izy, ka nokapohina noho ny fahadisoan'ny vahoakako?  ⁹Ary natao tao amin'ny olo-meloka ny fasany, teo amin'ny mpanankarena na dia tsy nanao ratsy aza izy, sady tsy nisy fitaka teo am-bavany. ¹⁰Nefa sitrak'i Jehovah ny hanorotoro azy tamin’ny fangirifiriana… Rehefa avy nanolotra ny ainy ho fanatipanonerana izy, dia hahita taranaka sady hanamaro ny androny; ary ny asan'i Jehovah dia hambinina eo an-tànany. ¹¹Noho ny fisasaran'ny fanahiny dia hahita izany Izy ka ho afa-po; Ny fahalalana azy no hanamarinan'ny mpanompoko marina ny olona maro, ary izy no hivesatra ny helok'ireo. ¹²Koa dia hanome azy anjara amin'ireo lehibe Aho, ary hizara babo miaraka amin'ireo mahery izy, satria naidiny ho amin'ny fahafatesana ny ainy, ary natao ho isan'ny mpanao ratsy izy; satria izy no nitondra ny fahotan'ny maro sady manao fifonana ho an'ny mpanota.

 

Hitantsika eto  fa Isaia mahafantatra tsara ny maha-izy azy marina an’i Kristy. Azontsika fa efa hitan’Isaia ny tsy maintsy hahafatesan’i Kristy mba ho isan’ireo mpanota nefa, na izany aza, dia hahita ny taranany izy. Fantatsika fa tsy mba nanambady akory i Kristy ary tsy nanan-janaka, kanefa, ity faminaniana ity dia milaza fa hahita ny taranany izy. Tsy maintsy tanteraka ity faminaniana ity. Isika no taranaka voalohany nomena an’i Jesosy Kristy. Mbola isika koa no fofombadin’i Kristy ary ny ho taranantsika dia ny fotoan’ny fitsarana marina, izany hoe, ny arivo taonan’ny Arivo Taona. Ny taranaka dia hiara-miasa amin’i Kristy mba hitondra ity tany ity, ary ny planeta dia hifanaraka tanteraka amin’Andriamanitra. Izany ny faminaniana. Izany no mahatonga antsika hoharina amin’ny fofombady ary ho tafiditra ao anatin’ny fombam-piainana iray ka i Kristy dia ho ray mandrakizay arak’Isaia 9:6. Izy no lasa ray ary isika lasa fofombadiny ka ny taranantsika – ireo izay nampianarina tao amin’ny fahitsiana – no rafitry ny Arivo taona. Amin’ny alàlan’ity sakafo ity fotsiny ihany, moa mba azontsika tsara ve izany zavatra izany mba hiombonantsika aminy.

 

Taorian’ireo fotoam-pivavahana ireo, dia nomen’i Jesosy ho an’ireo mpianany ny fampianarana feno hafanam-po iray.

 

Jaona 14:1-31 ¹ Ary hoy i Jesoa tamin’ny mpianany: -Aoka tsy hangorohoro ny fonareo: minoa an’Andriamanitra ianareo, ary mino Ahy koa. ² Misy fonenana maro ao an-tranon’ny Raiko; raha tsy izany, dia ho nilaza taminareo ve Aho fa handeha hamboatra toerana ho anareo? ³ Ary rehefa lasa Aho ka voavoatra ny toerana ho anareo, dia hiverina Aho haka anareo ho eo anilako; ka izay misy Ahy no hisy anareo koa. ⁴ Ary fantatrareo ny lalana ho any amin’izay alehako. ⁵ Dia hoy i Tômà taminy: -Tsy fantatray izay alehanao, ry Tompo! Ka ahoana no hahafantaranay ny lalana? ⁶ Fa novalian’i Jesoa hoe: -Izaho no lalana sy fahamarinana ary aina; tsy misy olo namankany amin’ny Ray raha tsy amin’ny alalako. ⁷ Raha mahafantatra Ahy ianareo, dia hahafantatra ny Raiko ihany koa; dieny izao no ahafantaranareo Azy sady efa nahitanareo Azy. ⁸ I Filipo kosa nanao taminy hoe: -Asehoy anay ny Ray, ry Tompo, dia ampy ho anay izay. ⁹ Fa hoy i Jesoa taminy: -Izay ela izay no niarahako taminareo ka tsy fantatrao ve Aho, ry Filipo? Izay nahita Ahy, dia nahita ny Ray; koa ahoana no anaovanao hoe: ”Asehoy anay ny Ray”? ¹⁰ Tsy mino ve ianao fa Izaho dia ao anatin’ny Ray, ary ny Ray ato anatiko? Ny teny izay lazaiko aminareo, dia tsy ambarako avy amin’ny tenako: fa ny Ray Izay mitoetra ao anatiko no manao ny asany. ¹¹ Minoa Ahy fa Izaho dia ao anatin’ny Ray ary ny Ray ato anatiko; raha tsy mino ny teniko ianareo, dia minoa ahay noho ireny asa ireny. ¹² Lazaiko marina dia marina aminareo fa izay mino Ahy dia hanao ny asa ataoko ihany koa; ary hanao asa lehibe noho izany aza izy, satria mankany amin’ny Ray Aho. ¹³ Ary na inona na inona angatahinareo noho ny anarako, dia hataoko izany, mba hahazoan’ny Ray voninahitra eo amin’ny Zanaka. ¹⁴ Raha noho ny anarako no angatahanareo zavatra amiko, dia hataoko izany. ¹⁵ Raha tia Ahy ianareo, dia hitandrina ireo didiko. ¹⁶ Izaho koa hangataka amin’ny Ray, ary Izy no hanome anareo Mpampionona hafa mba homba anareo mandrakizay. ¹⁷ Izany Mpampionona hafa izany dia ny Fanahy fahamarinana, Izay tsy azon’izao tontolo izao raisina, satria tsy hitany sady tsy fantany; fa ianareo no mahafantatra Azy, satria mitoetra eo anilanareo Izy sady ho ao anatinareo. ¹⁸ Tsy hamela anareo ho kamboty Aho, fa hiverina aty aminareo. ¹⁹ Raha afaka kelikely, dia tsy hahita Ahy intsony izao tontolo izao; fa ianareo no hahita Ahy satria velona Aho ary ho velona koa ianareo. ²⁰ Amin’izany andro izany, dia ho fantatrareo fa Izaho dia ao anatin’ny Ray, ianareo ato anatiko ary Izaho ao anatinareo. ²¹ Izay manana ireo didiko sy mitandrina azy no tia Ahy; ary izay tia Ahy dia ho tiavin’ny Raiko, ary Izaho koa ho tia azy ka hiseho aminy. ²² Fa i Jodasy, (tsy ilay Iskariôta), nanao tamin’i Jesoa hoe: -Nahoana, ry Tompo, no aminay ihany no hisehoanao, fa tsy amin’izao tontolo izao koa? ²³ Dia novaliany hoe: -Raha misy olona tia Ahy, dia hitandrina ny teniko izy; ho tia azy ny Raiko, ary Izaho sy ny Raiko dia hankao aminy ka honina ao. ²⁴ Izay tsy tia Ahy, dia tsy mitandrina ireo teniko; ary ny teny izay renareo dia tsy avy amiko fa avy amin’ny Ray Izay naniraka Ahy. ²⁵ Voalazako taminareo izany, raha mbola mitoetra eto aminareo Aho. ²⁶ Fa ilay Mpananatra, dia ny Fanahy Masina Izay hirahin’ny Ray noho ny anarako, no hampianatra anareo ny zavatra rehetra sy hampahatsiaro anareo ny zavatra rehetra nolazaiko taminareo. ²⁷ Fiadanana no avelako ho anareo, ny fiadanako no omeko anareo; tsy mba fiadanana tahaka ny fanomezan’izao tontolo izao no omeko anareo. Aoka izay ny horohoro na ny tahotra ao am-ponareo. ²⁸ Efa renareo fa izao no voalazako taminareo”: Handeha Aho, nefa mbola hiverina ho aty aminareo.” Raha tia Ahy ianareo, dia ho faly amin’izao andehanako ho any amin’ny Ray izao, satria lehibe noho Izaho ny Ray. ²⁹ Niteny taminareo sahady Aho, dieny tsy mbola tonga izany, mba hinoanareo rehefa tonga izany. ³⁰ Tsy hilaza zavatra maro aminareo intsony Aho, satria tonga ilay filohan’izao tontolo izao: tsy manam-pahefana amiko velively izy, ³¹ saingy tonga izy mba hahafantaran’izao tontolo izao fa tiako ny Ray, ary araka izay nandidian’ny Ray Ahy no ataoko. Mitsangàna, ndeha isika hiala eto!-

 

Ao amin’ny Jaona 14:3, dia niteny tamin’ireo mpianany i Kristy fa handeha hanamboatra trano fitoerana ho azy ireo (sy ho antsika koa). Ireo efi-trano ao amin’ny Tempolin’Andriamanitra ireo dia nitoeran’ny mpisorona ary namboarina tao tamin’ny dingana manokana mba hitoeran’ny mpisorona manomboka amin’ny Mpisoronabe ka hatramin’ny ambany fahefana. Ny efi-trano tsirairay izay namboarina ho antsika dia maneho fa notendrena isika, dia ny tsirairay amintsika, ho mpisoron’Andriamanitra Velona. Izany no hevitry ny toerana izay amboarin’i Kristy ho antsika.

 

Ao amin’ny Jaona 14:4-7, no ahitantsika fa ny fahalalantsika an’i Jesosy Kristy, tamin’ny alalan’ny fiombonantsika teo amin’io sorona io, dia mitondra antsika ho amin’ny fahalalana an’Andriamanitra. Rehefa miteny ny olona fa Andriamanitra dia saro-pantarina sy tsy hay fantarina akory, amin’izany no ahafantarantsika fa tsy mbola nibebaka ireny olona ireny ary tsy an’isan’ireo olom-boafidy. Asa ataontsika, amin’ny alalan’ny soron’i Jesosy Kristy, ny miombona amin’ny fahalalana an’Andriamanitra. Raha milaza isika fa saro-pantarina Andriamanitra, dia tsy mahalala Azy isika ka tsy an’i Kristy koa. Ny fahafantarana Ilay Hany Andriamanitra Marina sy ny Zanany Jesosy Kristy no fiainana mandrakizay (Jaona 17:3). Raha mandà izany isika, dia maneho fa tsy manana anjara amin’ny Raintsika na amin’ny Zanany, Jesosy Kristy.

 

Ao amin’ny Jaona 14:8-9, dia hitantsika fa ny anton’ny nahasahian’i Kristy nanambara izay nolazainy momba ny Ray dia satria nanana anjara amin’ny maha andriamanitra izy. Ny maha andriamanitra no nanome ny endriky ny Ray ho amin’ny Zanaka, toy izany koa ny maha andriamanitra nanome ny endriky ny Ray ho amintsika koa. Noho izany, isakin’ny mijery antsika ny olona dia mahita ny Ray izy ary mahita an’i Kristy koa.

 

Noho izany, araky ny voaosoratra ao amin’ny Jaona 14:10-12, dia hitantsika fa ireo asantsika dia mampiharihary fa ao amintsika ny Ray.

 

Ao amin’ny Jaona 14:13-20, dia ahitantsika fa noho ny nanomezan’Andriamanitra an’i Kristy ny fahefana hiaina, dia nomeny antsika koa ny fahefana hiaina. Noho izany, Kristy ao amin’ny Ray ary ny Ray ao anatintsika. Isika dia sady ao amin’i Kristy no ao amin’ny Ray, ary Izy roa dia ao anatintsika koa. Ny fomba rehetra atao mba hanandramana hametra an’i Kristy sy ny Ray ary hampisaraka antsika amin’i Kristy sy ny Ray dia herezia [na: fampianarana diso]. Izany dia fanandramana hangalatra ny fizokiantsika amin’ny alalan’ny lainga.

 

Ao amin’ny Jaona 14:21-23, dia mazava tsara mihitsy fa ny anankiroa, dia ny Ray sy Kristy, dia monina ao anatin’ny tsirairay amin’ireo olom-boafidy izay tia Azy ireo. Araky ny andininy faha-24, ny fanoavana ny Didin’Andriamanitra dia ilaina ho amin’ny hihazonana ny Fanahy Masina sy ny hitoeran’ny Ray sy Zanaka ao anatin’ny tsirairay amin’ireo olom-boafidy. 

 

Ny andininy faha-27 dia manambara zava-dehibe. Ny Fanahy Masina mampiray antsika rehetra – ny Ray, ny Zanaka ary ny zanak’Andriamanitra sisa rehetra. Toy izany ihany koa ny fampiraisana ny tsirairay amin’ireo zanak’Andriamanitra amin’ny Ray. Isika rehetra dia mpiray lova amin’i Kristy, miray ao amin’ny Ray amin’ny alalan’ny Fanahy Masina. Ny Fanahy Masina no mahatonga antsika rehetra ary Kristy koa, ho tonga élohim.

 

Araka ny andininy faha-28, dia nampihavanina tamin’ny Ray isika. Raha tsy lehibe kokoa ny Ray, dia Izy no ho nankany amin’i Jesosy Kristy.

 

Araka ny andininy faha-30, dia hitantsika fa ny andriamanitr’izao tontolo izao dia tsy manana fahefana amin’ny zanak’Andriamanitra.

 

Zava-dehibe ny ahafantarana ny fomba fihazonana ny fifandraisana amin’ny Ray. Ny maneho izany mazava tsara dia izao: io fifandraisana io voahazona amin’ny alalan’ny Fanahy Masina, amin’ny alalan’ny fankatoavana ny Didy, ary ao amin’ny fitiavana an’i Kristy. Nihinana ny tena sy ny ran’i Kristy isika ka nampikambanina amin’i Kristy noho ny tanjona iray, ary izany tanjona izany dia ho tonga iray ao amin’ny Ray. Ity fanompoam-pivavahana momba ny Sakafon’ny Tompo ity dia natokana indrindra mba hampihavana antsika amin’Andriamanitra. Tsy tanjona farany tratrarina ny ho iray ao amin’i Jesosy Kristy. Ny tanjona farany tratrarina dia ny ho iray ao amin’i Jesosy Kristy mba hahatonga antsika rehetra ho iray ao amin’Andriamanitra. Tsy misaraka ireo. Ilaina ny ho iray amin’i Kristy mba hahatonga antsika ho iray amin’Andriamanitra.

 

Ny famaranana ny Sakafon’ny Tompo dia nampianatra ny momba an’Andrimanitra [na: ny maha Andriamanitra] sy ny fifandraisantsika amin’Andriamanitra.

 

Jaona 17:1-26 ¹Rehefa nolazain'i Jesosy izany teny izany, dia nanandratra ny masony ho amin'ny lanitra izy ka nanao hoe: Ray ô, tonga ny fotoana; mankalazà ny Zanakao, mba hankalazan'ny Zanaka Anao, ²araka ny nanomezanao azy fahefana amin'ny nofo rehetra mba hanome fiainana mandrakizay ho an'izay rehetra nomenao azy. ³Ary izao anefa no fiainana mandrakizay, dia ny mahafantatra Anao, Izay Andriamanitra tokana sady marina, sy Jesosy Kristy, izay efa nirahinao.

 

Tsy misy afa-tsy Ilay Hany Andriamanitra Marina, ary Jesosy Kristy dia Zanany. Ny fahafantarana Azy ireo no fiainana mandrakizay.

 

Jaona 17:4-5 ⁴Izaho efa nankalaza Anao tetỳ ambonin'ny tany; vitako ny asa izay nomenao ahy hataoko. ⁵Ary ankehitriny Ianao, Ray ô, mankalazà Ahy eo amin'ny tenanao, dia amin'ny voninahitra nananako teo  taminao, fony tsy mbola ary izao tontolo izao.

 

Nanatanteraka ny asany Kristy tao amin’ny fankalazana an’Andriamanitra. Avy eo izy dia nangataka ny hapetraka ho ao amin’ny voninahitra izay nananany miaraka tamin’Andriamanitra raha tsy mbola noforonina izao tontolo izao.

 

Jaona 17:6-8 ⁶Nasehoko tamin'ny olona izay nomenao Ahy avy tamin'izao tontolo izao ny anaranao; Efa Anao ireny ka nomenao ahy; ary notandremany ny teninao. ⁷Fantany ankehitriny fa izay rehetra efa nomenao ahy dia avy taminao. ⁸Satria nomeko azy ireo ny teny izay nomenao ahy; ary noraisiny izany, ka fantany marina tokoa fa avy taminao aho; ary nino izy fa Ianao no naniraka ahy.

 

Nasehon’i Kristy tamin’ireo izay nomen’Andriamanitra azy ny anaran’Andriamanitra. Ny olom-boafidy nitandrina ny tenin’Andriamanitra. Fantatr’izy ireo fa avy tamin’Andriamanitra i Kristy. Tsy izy no Ilay Hany Andriamanitra Marina. Kanefa, nino izy ireo fa nirahin’Andriamanitra izy.

 

Jaona 17:9 ⁹Fa ho azy ireo no ivavahako; tsy mivavaka ho an'izao tontolo izao aho, fa ho an'ireo izay nomenao ahy, satria Anao izy ireo. ¹⁰Ary izay ahy rehetra dia Anao; ary izay Anao dia ahy; ary efa ankalazaina eo aminy Aho.

 

Ny fiombonam-pifandraisan’ny olom-boafidy amin’Andriamanitra sy Kristy dia miharihary eo am-pamakiana ity soratra ity.

 

Jaona 17:11 ¹¹Ary tsy eto amin'izao tontolo izao intsony aho, fa izy ireto no eto amin'izao tontolo izao, ary izaho mankany aminao. Ray masina ô, tehirizo ireo amin'ny anaranao izay nomenao ahy, mba ho iray ihany izy, tahaka ny mahiray Antsika.

 

Ny andininy faha-11 no ahitantsika fa nandray ny anarana i Kristy, ary noho izany, nandray ny fahefan’Andriamanitra. Fomba fisainana hebreo izany. Izay omena ny anarana, izany olona izany dia mandray ny herin’ny fahefan’izay nanolotra ny anarana. Izany no niantsoana an’i Mosesy ho élohim. Kristy no niverina fa ireo olom-boafidy mbola nijanona tao amin’izao tontolo izao. Nankinina tamin’Andriamanitra izy ireo. Andriamanitra sy Kristy ary ireo olom-boafidy rehetra dia iray.

 

Jaona 17:12 ¹²Raha mbola niaraka taminy teo amin’izao tontolo izao aho, dia nitahiry azy tamin'ny anaranao; notandremako ireo izay nomenao ahy, ka tsy nisy very izy ireny, afa-tsy ilay zanaky ny fahaverezana ihany; mba hahatanteraka ny Soratra Masina.

 

Eo amin’ny andininy faha-12, dia voalaza marimarina ny hoe, mba hahatanteraka ny Soaratra Masina. Tsy hoe i Jodasy tsy nanana safidy, satria nananany izany. Nanana fotoana ho amin’ny famonjena izy saingy nariany izany. Tsy hoe, tsy afaka ho nanantateraka an’izany izy. Efa nomena azy ny fotoana ho amin’ny famonjena fa ny haratsiam-panahy raiki-tapisaka ao aminy dia efa fantatra hatramin'ny nanorenana izao tontolo izao. Nanomboka teo amin’ny fotoana izay nanoratana ity Soratra Masina ity, dia efa fantatra fa hiseho izao zavatra izao dia i Kristy hanana mpianatra izay hamadika azy. Andriamanitra dia tsy voahiboka ao anatin’ny olana misy antsika momba ny fotoana sy ny elanelan-tany, hany ka ny fahalalany mialoha efa namaritra mialoha fa hanota i Jodasy Iskariota. Tsy Andriamanitra no nampanota azy. Fa fantatr’Andriamanitra tsotr’izao fa hataony io. Misy faha-samihafàna lehibe izany.

 

Jaona 17:13 ¹³Fa ankehitriny mankany aminao aho; ary lazaiko eto amin'izao tontolo izao izany teny izany, mba hananany ao aminy ny fifaliako tanteraka.

 

Ny andininy faha-13 no ahitantsika fa nolazain’i Kristy ireo teny ireo mba hahatsapantsika izay nihatra taminy ho fampitomboana antsika ary mba ho tanteraka ao amintsika ny fifaliany.

 

Jaona 17:14-16 ¹⁴Efa nomeko azy ireo ny teninao; ary halan'izao tontolo izao izy ireo, satria tsy avy amin'izao tontolo izao, tahaka ahy tsy avy amin'izao tontolo izao. ¹⁵Izaho tsy mangataka aminao mba hampiala azy amin'izao tontolo izao, fa ny mba hiaro azy amin'ilay ratsy. ¹⁶Tsy avy amin’izao tontolo izao izy, tahaka ahy tsy avy amin'izao tontolo izao.

 

Halan’izao tontolo izao ny olom-boafidy satria avy amin’ny tenin’Andriamanitra izy ireo. Nomen’i Kristy ny teny, ny Logos (eto dia ny faniniana logon) ho an’ireo olom-boafidy. Arak’izany, ny Logos dia fomba filazana na fanambarana marina ataon’Andriamanitra izay tsy mihizina amin’i Jesosy Kristy ihany. Ity dia mifanohitra amin’ireo lazaina fa logon hita ao amin’ny Timoty 4:2 adikan’olona mpilaza lainga (jereo Interlinear de Marshall).

 

Ny olom-boafidy dia nohamasinin’ny fahamarinana, izay ny tenin’Andriamanitra.

 

Jaona 17:17 ¹⁷Manamasina azy amin'ny fahamarinana; ny teninao no fahamarinana.

 

Ny olom-boafidy nirahina eo amin’izao tontolo izao tahaka ny nanirahana an’i Kristy, tahaka ny zanak'ondry eo ampovoan'ny amboadia.

 

Jaona 17:18 ¹⁸Tahaka ny nanirahanao ahy ho amin'izao tontolo izao no mba nanirahako azy kosa ho amin'izao tontolo izao. ¹⁹Ary ho an'ireto no anamasinako ny tenako, mba hanamasinan'ny fahamarinana azy koa.

 

Ny andininy faha-19 dia manondro ny fanamasinana amin’ny alalan’ny fahamarinana. Ny fahamarinana no fanamasinan’ny Fanahy Masina. Nohamasinin’ny fahamarinana i Kristy mba hanamasinana antsika koa. Tsy tokony hisy lainga ny eo amin’ny olom-boafidy.

 

Jaona 17:20-21 ²⁰Nefa tsy ho an'ireto ihany no angatahako, fa ho an'izay mino ahy koa noho ny teniny; ²¹mba ho iray ihany izy rehetra, tahaka Anao Ray ato amiko, ary Izaho koa ao aminao, mba ho iray ao amintsika koa izy ireo; ka mba hinoan'izao tontolo izao fa Ianao no naniraka ahy.

 

Ireo andininy faha-20 sy 21 dia manondro ny hany ahafantaran’izao tontolo izao fa Kristy nirahin’Andriamanitra amin’ny alalantsika izay miharihary marina tokoa. Raha tsy mampitomarataratra izany isika, dia ho jamba mihitsy izao tontolo izao ka tsy hahita fa Andriamanitra dia naniraka an’i Kristy. Fa amin’ny alalan’ny modely fiainana izay asehontsika no hahitan’izao tontolo izao fa nirahin’Andriamanitra i Kristy, ary hahitana fa nahatanteraka ny Tanjony izy. Izany no andraikitra apetraka eo amin’ny olom-boafidy. Indraindray, ny mpanota antsoina mba hanehoana fotsiny ny herin’Andriamanitra. Velombelomina izy ireny ary apetraka ho amin’ny fanompoana ilay Hany Andriamanitra Marina, mba hampahamenatra ny mahery. (IKorintiana 1:27).

 

Mifampizara ny voninahitr’i Kristy isika mba samy ho tonga iray ao amin’Andriamanitra.

 

Jaona 17:22-23 ²²Ary nomeko azy ny voninahitra izay nomenao ahy, mba ho iray izy ireo, tahaka ny mahiray Antsika: – ²³Izaho ao aminy, ary Ianao ato amiko, mba ho iray tanteraka izy ireo, ary mba ho fantatr'izao tontolo izao fa Ianao efa naniraka ahy sady efa tia azy tahaka ny nitiavanao ahy.

 

Amin’ny andininy faha-23, dia hitantsika fa tsy misy ny mampiavaka ny fitiavan’Andriamanitra an’i Jesosy Kristy sy ny fitiavan’Andriamanitra ny tsirairay amintsika. Tsy mba manavakavaka olona Andriamanitra. Tsy ambanin’ny fitiavany an’i Jesosy Kristy ny fitiavany antsika, satria tsy misy ota mihitsy ny ao amin’ny Raintsika – ary ny manavakavaka olona dia ny fahotana. Raha nitia an’i Kristy mihoatra noho ny nitiavany antsika Andriamanitra dia ho nanota. Saingy tia antsika rehetra Andriamanitra, fitiavana mitovy sy tanteraka.

 

Jaona 17:24-26 ²⁴Ray ô, tiako mba ho any amiko amin'izay itoerako ireo izay nomenao ahy, mba hahita ny voninahitro nomenao ahy izy; fa efa tia ahy Ianao, fony tsy mbola àry ny fanorenan'izao tontolo izao. ²⁵Ray marina ô, tsy nahalala Anao izao tontolo izao; fa izaho nahalala Anao, ary ireto efa mahalala fa Ianao no naniraka ahy. ²⁶Ary efa nampahafantariko azy ny anaranao, ary mbola hampahafantariko ihany, mba ho ao aminy ny fitiavana izay nitiavanao ahy, ary izaho koa ho ao aminy.

 

Indray andro any, dia ho hitantsika koa ny voninahitr’Andriamanitra nomeny an’i Kristy.

 

Taorian’izay, dia nihira fiderana i Kristy sy ny mpianany, dia avy eo, nivoaka ny trano izy ireo.

 

Marka 14:26 ²⁶Ary rehefa nihira fiderana izy, dia nankany an-tendrombohitra Oliva.

 

Ny fanompoam-pivavahana niafara tamin’ny fihirana fiderana: Jehovah no Mpiandry ahy.

 

 

 

q